NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Poprzednio...
Na jego utrzymanie.
Zajmij się nim.
Czemu nie mówisz nic o tym mężczyźnie ze Szkocji?
Jest prawdziwym ojcem Bree.
Powiedziałam jej o tym, gdy byłyśmy w Szkocji.
Podziwiam człeka, który obowiązek i honor ceni nade wszystko.
Nie wyrżnęli się tylko przez uprzejmość.
Cóżeś uczynił?
Zgładziłeś człowieka bez procesu!
Pokaż język.
Kezzie ma zapalenie migdałków, jak jego brat.
Zatem musisz wrócić z nimi do Ridge.
O świcie odwieziesz Claire do domu.
A co z milicją?
Mianowałem cię kapitanem, nie mówiąc, co to znaczy.
Nie mogłem ci tego wyznać na weselu. Chciałem się upewnić.
Podobno widziano Bonneta w Wilmington.
Ile razy powierzałam moje nadzieje, lęki
i sekretne pragnienia istocie, której nie można zobaczyć,
usłyszeć ani nawet poczuć?
A ile razy moje modlitwy zostały wysłuchane?
Co się stało?
Sama zobacz.
To pędzle.
Pędzle.
Znalazłaś lek.
Powinnyśmy zakrzyknąć „Eureka!”.
A co to znaczy?
To znaczy „znalazłam”.
Więc... Eureka, Claire.
Znalazłaś swoją penicylinę.
Zaśpiewaj mi pieśń
O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Wesoła dusza
Pożeglowała pewnego dnia
Przez morza
Do Skye
Bałwany i bryza
Wyspy i morza
Góry deszczu i słońca
Wszystko, co było dobre
Wszystko, co sprawiedliwe
Wszystko, co moje
Przeminęło
Zaśpiewaj mi pieśń
O dziewczęciu, którego już nie ma
Czy tym dziewczęciem
Mogę być ja?
Wesoła dusza
Pożeglowała pewnego dnia
Przez morza
Do Skye
NOWOCZESNE BUDOWNICTWO
HISTORIA MEDYCYNY
KOBIETA NA CO DZIEŃ
LORETTA MCKIBBEN PORYWCZY PIRAT
Ludzie przyrównują Boga między innymi do czasu.
Bo nie ma początku ani końca.
Jest wszechpotężny,
bo z czasem nic nie może się mierzyć,
nawet góry czy armie.
Czas leczy wszelkie rany.
Ból przemija, trudności ustępują,
strata popada w zapomnienie.
Jak mówi Biblia:
„Prochem jesteś i w proch się obrócisz”.
A jeśli czas jest powiązany z Bogiem,
to diabłem jest nasza pamięć.
- Przepraszam za spóźnienie. - W porządku.
Mamy dużo czasu na dojście do restauracji.
Lunch w Jeveli's.
Któraś z nas musiała zrobić coś dobrego.
Wszystko w porządku? Brzmiałaś jakoś dziwnie przez telefon.
Tak.
Mój pacjent zmarł.
Przykro mi.
Miał alergię na penicylinę.
Nie ma na to testów?
Jego test był negatywny.
Prawdopodobieństwo mylnego wyniku jest poniżej pięciu procent.
Rzadko się zdarza.
Niestety on był w tej grupie.
Nigdy nie wiadomo, co może wyskoczyć.
To prawda.
Było ci dobrze?
Aj, kapitanie.
Jestem zachwycony, dając ci radość, pani Mac.
Jeśli to mundur rozpala twe zmysły...
Zbyt nisko się cenisz, najdroższy.
Widzę, że twój akcent się nie poprawił.
Gdyby twój ojciec się z tobą zgadzał,
prowadziłbym szarżę, a nie został odesłany z Brownsville do domu.
Brownsville nie wydaje się takie złe.
Mama mówiła, że ludzie
śpiewali i tańczyli po przybyciu.
Wiesz, jak dotrzeć do ludzi.
Nic dziwnego, że byłeś uwielbiany w Oxfordzie.
W drodze do domu miałem dużo czasu na rozmyślania.
Powstały tu już uniwersytety.
Harvard, Yale.
MacKenzie.
Nie ma uniwersytetu MacKenzie.
Jeszcze nie, ale...
To wcale nie jest zły pomysł.
Mogłabym uczyć matematyki.
Szczerze, to tylko zabijałem czas.
Myśląc o dawnych czasach.
Wszystko było bardziej oczywiste.
Poza tym złożyłem twemu ojcu przysięgę,
że będę w milicji.
I te słowa coś dla niego znaczą.
I dla mnie też.
Tak.
To nie jest serdeczne powitanie, jakiego oczekiwałem.
Przyjazne gnojki, czyż nie?
Biorą nas za regulatorów.
Nie chcemy żadnych kłopotów.
Jeśli przybywacie naruszać królewski pokój,
to mamy na podorędziu brygadę Anglików,
którzy radzi będą sprawić wam manto.
Nie szukamy zwady, sąsiedzie.
Przeciwnie,
jestem pułkownik James Fraser z milicji hrabstwa Rowan
uformowanej na rozkaz gubernatora Tryona.
A zatem witamy was i dziękujemy za życzliwość.
Nie o samą życzliwość idzie.
Gubernator Tryon oferuje 40 szylingów każdemu mężowi, który się zaciągnie.
Czy ktoś z was chce do nas przystać?
Tyle warte jest nasze życie?
Męstwo nie ma ceny.
Bez wątpienia siła duchowa mocniej przemawia niźli cielesna.
Chętnie was wesprzemy.
Raczej jednak naszymi sklepami i towarami.
Anglicy zaś w tej chwili korzystają z naszej gościnności.
- Gdzie są? - W karczmie Williama Reeda.
POSZUKIWANY
Zakupię beczułkę rumu. Każ garnizonowi rozbić obóz,
a potem niechaj piją do woli.
Twe życzenie jest dla mnie rozkazem, pułkowniku.
Czyż nie mówiłem, że pułkownik przybędzie, jak obiecał?
I to jeszcze za dnia.
Mamy trochę więcej ludzi do rozlokowania, poruczniku.
Pięćdziesiątkę.
Przynieś panom ale.
Nieco barbarzyńskie, wiem,
azaliż z braku bardziej namacalnych celów...
Nie zostawia śladów.
- Jest jak duch. - Prawda.
Miło mi was widzieć.
Lecz mam nie najlepsze wieści.
Od gubernatora Tryona.
Gubernator domaga się ułaskawienia dla przywódców ruchu regulatorów.
Bez wyjątków? Dla wszystkich?
W rzeczy samej. Po wszystkim, czego dokonaliśmy...
I nie wspomniał przyczyny swojej decyzji?
Nie. Polityka ustępstw, zapewne.
Ale mam obawy...
Czyż nie wyjdziemy na głupców?
Albo, co gorsza, tchórzy w oczach podkomendnych?
Być może.
Jak pan wie, w więzieniu...
posunąłem się za daleko.
Nie mogę znieść myśli, że to pójdzie na marne.
Może wyjdzie na dobre.
Każdy zasługuje na drugą szansę.
Jednak za odebranie życia uwięzionego człowieka...
Musisz poprosić Pana o wybaczenie i je uzyskać.
Uwierz mi, będą inne bitwy do wygrania.
Cieszę się, mając w was przyjaciela
i powiernika.
Mimo wszystko
wciąż mam pewną nadzieję.
Spodziewam się listu,
który może zawierać wskazówki dotyczące miejsca pobytu Fitzgibbonsa.
To znaczy?
Poprosiłem magistrat o spisy więźniów Ardsmuir.
Odkryłem, że Fitzgibbons tam kiedyś przebywał.
Sądzisz, że dawni współwięźniowie
mogą go ukrywać tu, w Koloniach?
Badam każdy trop.
Jako rzekłeś.
Wszystko na próżno.
Proszę spróbować.
Ułaskawienie nie dotyczy rysunku?
Może na więcej nie ma co liczyć.
Może.
Między oczy, pułkowniku.
W dzieciństwie obserwowałam pajęcze sieci,
wypatrując owada, który wpadnie w pułapkę.
Z jednej strony byłam przerażona, będąc świadkiem agonii,
z drugiej fascynowało mnie, jak najmniejsze drgnięcie sieci
informuje pająka, że jego zdobycz jest w zasięgu.
Czasem zastanawiam się, czy czas jest odwieczną siecią Boga,
której jedwabne nitki ciągną się godzinami,
a najdrobniejsze muśnięcie wzbudza drgania odbijające się echem eonami.
W samą porę.
Czy to dym papierosowy?
Nic nie czuję.
Musi pan rzucić palenie.
Jest pan wyraźnie weselszy dziś rano.
Dając popalić pielęgniarkom, jak słyszałam.
Nic nie poradzę, że wpadłem w oko siostrze Jeffries.
Proszę powiedzieć prosto z mostu.
Bez lekarskiego owijania w bawełnę.
Dobrze.
Ma pan kamienie żółciowe.
Kamienie żółciowe? I to wszystko?
Myślałem, że użyje pani słowa na „R”. Rak.
Jest też termin na „Z”, który muszę wspomnieć.
„Zapalenie dróg żółciowych”.
Możemy je leczyć antybiotykami,
ale pańskie kamienie są zbyt duże, by wydalić je naturalnie.
Konieczna będzie cholecystektomia, operacja usunięcia woreczka żółciowego.
Doktor Randall. „Randall” to porządne angielskie nazwisko.
Mam je po mężu.
Pani propozycja jest dość osobista.
Byłoby miło, gdybyśmy mówili sobie po imieniu.
Panie Menzies, proszę się skupić.
Widzi pani? Szkota poznam na kilometr.
W pani żyłach płynie szkocka krew.
Uważam się za Amerykankę.
To żaden wstyd.
Sam poślubiłem Jankeskę.
Mój mąż nie był Jankesem.
Zmarła...
moja Olivia.
Uwierzy pani, że mieszkam tu od 20 lat,
a ludzie wciąż nie rozumieją, co do nich mówię?
Ma pan talent do zmiany tematu.
Możemy wrócić do rozmowy o planowanym zabiegu?
Skoro pani nalega.
Cięcie od 13 do 18 cm
w górnej części brzucha, tuż pod linią żeber.
Wyfiletuje mnie pani jak rybę?
Tak, ale najpierw
musimy rozpocząć leczenie infekcji antybiotykami.
Poproszę siostrę Jeffries o wykonanie wstępnych testów
na alergie i tak dalej.
Pewnie nie mam wielkiego wyboru?
Obawiam się, że nie.
No to wchodzę w to.
Jedna blizna więcej nie robi mi różnicy.
Język ani wargi nie są opuchnięte.
Żadnej wysypki...
ani pokrzywki.
Gratulacje, Kezzie. Nie jesteś uczulony na penicylinę.
Więc pleśń zadziałała?
Na to wygląda.
Słyszę niepewność w głosie.
Testy nie zawsze są wiarygodne.
Ale wszystko będzie dobrze?
Wszystko, co robi lekarz, jest obarczone ryzykiem.
Nawet jeśli wszystko zrobi się dobrze,
mogą się pojawić nieprzewidziane powikłania.
Czasami nawet śmiertelne.
Ale im więcej zrobimy, by zmniejszyć ryzyko,
tym większa szansa ocalenia pacjenta.
Ta dawka...
powinna rozpocząć walkę z infekcją.
Przynieś, proszę, pozostałe wysterylizowane instrumenty.
Kezzie, opuść bryczesy.
A teraz...
Lizzie, przykryj go prześcieradłem.
Panie Bug, proszę ścisnąć ramiona.
Laudanum.
Powinno szybko zadziałać.
Lizzie, trzymaj latarnię blisko.
Tak, proszę pani.
Otwórz szeroko.
Zrobię to szybko, ale nie możesz się ruszać.
Głowa w górę. Korek.
Dobrze, tak jak ćwiczyłyśmy.
Skalpel.
Nie poruszaj językiem.
Już.
Głowa w górę. Tak trzymaj.
Muszę przyżec tkankę.
Ani drgnij. Teraz najtrudniejsze.
Już. Zrobione.
Lizzie, możesz już otworzyć oczy.
Matko Przenajświętsza.
Wszystko w porządku?
Jesteś bardzo dzielny, Kezzie.
Musisz teraz odpocząć.
Lizzie, umyjesz go i położysz do łóżka?
Nie próbuj mówić, bo zrobisz sobie krzywdę.
Chce zostać, gdy zrobi pani to samo mnie.
Zaczynajmy więc.
Spójrz, Jem.
Zobacz, błyszczy się.
Czy Bóg jest pająkiem...
obejmującym nas w chwilach śmierci i zmartwychwstania?
Czy też po prostu snuje swą sieć
i obserwuje, jak jej nitki połyskują i drgają w całym kosmosie...
budząc prawdziwe pająki...
te czające się w zakamarkach naszej własnej natury?
Stawiam tę rzadką piękność.
Podwajam stawkę.
Kobiety zrobią wszystko dla błyskotek, monet, kamieni.
Wszystko.
Są twoje za dobry pieniądz.
Albo diament.
Albo pierścionek.
Moja pani bardziej dba o słowa i czyny.
Czyżby?
Skoro nie potrzebujesz szlachetnego kamienia,
może docenisz perły mądrości.
Kobiety są jak podatek, który mężczyźni płacą za przyjemność.
Czy nie zagrałeś asa kier w ostatnim rozdaniu?
Skądże.
Pewnikiem to był as pik.
Mądry z was człowiek, panie MacKenzie.
Chciałam zrobić zupę grzybową.
Nie sądziłam, że zejdzie mi się tak długo.
Liczyłam na kurki, lecz żadnej nie udało się znaleźć.
Dawał się we znaki?
Co to jest?
Należy do Bonneta, prawda?
Chciałam ci powiedzieć...
ale bałam się, że nie zrozumiesz.
Spróbuj.
Wiesz, że udałam się do Wilmington, by go zobaczyć.
Mówiłaś, że jedziesz zobaczyć, jak go wieszają.
Tak. Ale...
Gdy tam dotarłam...
Poczułam, że powinnam się z nim spotkać.
Rozmawiałaś z nim?
Tam? W więzieniu?
Tak.
Wtedy dał mi diament.
I zatrzymałaś go?
Dar od Bonneta?
Zatrzymałam go dla Jemmy'ego,
by pewnego dnia mógł wrócić przez kamienie.
To jest bilet do domu. Nasz bilet do domu.
Ale dlaczego?
Dlaczego?
Stephen Bonnet, którego znałem, nie oddałby diamentu
za życie własnej matki.
Bree...
Bo...
Powiedziałam mu, że Jemmy jest jego.
Miał umrzeć i pomyślałam, że odejdzie w spokoju,
w przekonaniu, że zostawia coś po sobie na tym świecie.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, czy wrócisz,
bałam się i opłakiwałam cię.
To były tylko słowa.
Których miałeś nigdy nie usłyszeć.
Słowa mają konsekwencje.
Przez wszystkie miesiące od mego powrotu!
Na naszym ślubie,
podczas przysięgi krwi,
przez cały czas byłaś pewna, że to dziecko Bonneta?
Skąd można mieć pewność, że Jemmy jest jego?
Tak mu powiedziałaś.
Mnie nigdy.
Nie sądziłam, że muszę.
A w co naprawdę wierzysz?
Co czujesz w głębi serca?
Chyba nie widziałem pani wcześniej na adoracji?
Była pani przyjaciółką pana Menziesa?
Claire Randall. Jestem jego chirurgiem, a raczej byłam.
Graham był wyjątkowy, zawsze sprawiał, że się uśmiechałem.
Tak, był w tym dobry.
- Pozwoli pani? - Proszę.
Dobrze go pani znała?
Nie. Nie w normalnym rozumieniu.
Szczerze mówiąc, nie jestem pewna, dlaczego tu jestem.
Czasem nawet nieznajomi odnajdują drogę do naszych serc.
Choć ledwo znałam Grahama...
widziałam, z jaką godnością znosił ten czas...
Obiecał żonie, że tu będzie.
Oprócz miłości Boga do swych dzieci
taka miłość i oddanie małżonków
są jedyne w swoim rodzaju.
Tak.
Przypomniała mi o kimś...
kogo straciłam.
Nie jest stracony ten, którego pamiętamy.
Chyba potrzebowałam przypomnienia o tym.
Chryste!
- Claire! - Roger.
Myślałem...
Pewnie i tak bym chybił, ale...
Wcześnie wyszłaś.
Nie mogłam spać, więc chciałam zrobić coś pożytecznego.
Szukałam gorzknika, który pomoże w rekonwalescencji bliźniaków.
A ty?
Polowałem. Głównie.
Całą noc?
To nie moja sprawa, ale...
Nie kupujesz historyjki o polowaniu?
Nazwij to matczyną intuicją.
Chciałbym mieć mężowską intuicję.
Jesteś żonaty od niedawna.
Intuicja wymaga słuchania i czasu.
Mam mnóstwo czasu.
Możesz wierzyć komuś z dużym doświadczeniem w tej materii,
małżeństwo bywa trudne.
Cóż, ty i Jamie...
Zapominasz, że Jamie nie jest moim pierwszym mężem.
Moje małżeństwo z Frankiem było bardzo skomplikowane.
Wybacz, Claire, nie chciałem przywoływać starych wspomnień.
Nie mam nic przeciwko temu.
Prawdę mówiąc, sporo o tym ostatnio myślałam.
Frank i ja mimo wszystko zdołaliśmy się dogadać dla dobra Bree.
Lecz by to się udało, musiałaś latami okłamywać Briannę,
kto jest jej prawdziwym ojcem.
Żałujesz tego czasem?
Nie.
Bo ważne było, żeby czuła się bezpieczna
i kochana przez oboje rodziców.
Ale powiedzenie jej prawdy o Jamiem
zbliżyło was.
To prawda.
Więc morał z tej historii jest taki, że szczerość zawsze popłaca.
Nie zawsze.
Czasami prawda głęboko rani.
Brianna była zdruzgotana
i zła, gdy jej powiedziałam, że Frank nie był jej prawdziwym ojcem.
Byłeś tego świadkiem.
Nigdy nie zaakceptowałaby prawdy jako dziecko.
Bardzo trudno było mi...
wybrać właściwy czas, by jej powiedzieć.
Rogerze... dbaj dobrze
o czas, który macie.
Doceniam twoją szczerość.
Przechadzałem się wzdłuż strumienia i znalazłem trochę kurek.
- Chcę się wytłumaczyć. - Nie...
Nie musisz.
Wybacz, Brianno.
Przepraszam za wszystko.
To nie wszystko.
Stephen Bonnet żyje.
- Co? - I prześladuje mnie.
Widzę go wszędzie.
Co gorsza...
Pani Bug powiedziała, że jakiś Irlandczyk podszedł do niej
i mówił coś do Jemmy'ego, gdy byliśmy w Woolam's Creek.
To mógł być każdy.
Pani Bug to stara plotkara.
To nie musiał być Bonnet...
ale lord John potwierdził na naszym ślubie,
że widziano Bonneta w Wilmington.
Posłuchaj...
Nie musisz się tłumaczyć, czemu mi nie powiedziałaś. To bez znaczenia.
On... jest bez znaczenia.
Gdy tylko upewnimy się, że Jemmy może podróżować,
użyjemy kamienia Bonneta, by się przenieść.
Jak mówiłaś, to nasz bilet do domu.
Ułaskawienie dla wszystkich prócz Murtagha Fitzgibbonsa.
Sprytne posunięcie, co?
Gubernator Tryon chce go ukarać dla przykładu.
Taka zdrada jest niewybaczalna.
Dlatego Jego Ekscelencja kazał mi kontynuować poszukiwania Fitzgibbonsa.
Słysząc to, czuję ulgę.
Obawiam się, że to może ośmielić regulatorów do dalszego bezprawia.
Jesteśmy jedynie pokornymi sługami prawa.
Prawda.
Ci, którzy kierują się sprawiedliwością, otrzymają nagrodę.
Co się stanie z milicją?
Musicie zaprzestać zaciągu i przekazać spis zwerbowanych.
Następnie rozwiązać oddział i wrócić do domu.
W drodze powrotnej dostarczycie te ułaskawienia
mieszkańcom hrabstw na zachód od Hillsborough.
Nie mam podstaw. Nie jestem szeryfem.
Nie, ale jest pan Szkotem, jak wielu regulatorów.
Gubernator życzy sobie, byście uświadomili innym Szkotom
jego miłosierdzie i pragnienie sprawiedliwości.
Żałuję tylko, że nie będę mógł pomóc w poszukiwaniach Fitzgibbonsa.
To już moje zmartwienie.
Wracajcie do rodziny.
Musi mi pani coś obiecać.
Że stanę na nogi przed czwartą po południu w piątek.
To mój termin wieczystej adoracji w parafii św. Finbara.
Znam ten obrzęd.
Więc wie pani, że przez całą dobę ktoś musi
czuwać przy najświętszym sakramencie.
Nie opuściłem mojej powinności od śmierci Olivii.
W ten sposób mogę być blisko niej.
Lubię myśleć, że to również jej sposób, by być blisko mnie.
Czasami czuję jej obecność tam.
Przypomina mi pan kogoś poznanego w Szkocji wiele lat temu.
Nasz kontakt się urwał.
Musiał być głupcem.
Jeśli nim był, to ja również.
Szkocja.
Nigdy nie przestanę za nią tęsknić.
Często myślę o powrocie na Hebrydy.
Może gdy pan wyzdrowieje.
Mój czas, by to zrobić, już przeminął.
Moja żona jest tu pochowana. Świeć Panie nad jej duszą.
Nie mógłbym jej opuścić.
Zrobię, co w mojej mocy.
Zaczniemy podawać penicylinę na zapalenie dróg żółciowych.
Jutro będzie pan gotów do operacji.
No to mamy randkę.
Pułkowniku, proszę wejść.
Spis zwerbowanych, którego życzy sobie gubernator.
Wybornie.
Nazwiska wszystkich, którzy złożyli przysięgę milicji.
Cóż,
skoro nasze drogi rozejdą się rano, co powiedziałby pan na partyjkę szachów?
Ostatnio zostałem pokonany. Proszę o szansę na rewanż.
- Jedna partia. - I to lubię.
Proszę, spocząć.
Część mnie zazdrości panu
rychłego powrotu do domu
i cywilnego życia.
Rozumiem.
To ulga
znów zamienić szablę i pistolet na siekierę i łopatę.
Kolejny żołnierz stracony dla ziemi.
Umarł?
Co się stało?
Anafilaksja.
Zapewne reakcja na penicylinę.
Przykro mi, doktor Randall.
Czemu mnie nie powiadomiono?
Nie wiem. Jestem tu nowa.
To żadne wytłumaczenie, należało do mnie zadzwonić!
Przepraszam.
Liczyłem, że cię tu znajdę.
Joe Abernathy, doktor i detektyw.
Porywczy pirat.
Zabrałam z sali wypoczynkowej chirurgów.
Kto mógł ją tam zostawić?
Nie posądzałam cię o zamiłowanie do romansideł.
Dają mi chwilę wytchnienia.
Tobie pewnie też.
Muszę być tematem rozmów na trzecim piętrze.
Teraz już na czwartym.
Chodzi o Grahama Menziesa...
Przywiązałam się do pacjenta.
Zdarza się.
Jezu, Claire, jesteśmy lekarzami, a nie robotami.
To nie tylko to.
Miewasz uczucie...
jakby wszystko pchało cię ku czemuś,
czego nie potrafisz określić?
Ale czujesz to, czy raczej wyczuwasz w jakiś sposób.
Pewnie zaczynasz myśleć, że mi odbija.
Coś cię dręczy.
Ale moim zdaniem problem nie tkwi w umyśle.
Lecz w sercu.
Być może popadam w sentymentalizm...
ale gdyby przyszło do walki, nie znam lepszego towarzysza broni.
Miło mi to słyszeć.
W dzisiejszym świecie rzadko spotyka się ludzi, którzy podobnie myślą.
Zaiste.
Wiem, że mamy też wiele wspólnych obaw.
Jak to, że ludzie pokroju Fitzgibbonsa nigdy się nie zmieniają.
Musimy się trzymać prawa.
Sprawiedliwości stanie się zadość.
Proszę mi wybaczyć.
Dziękuję. Za fatygę.
Czy to ten oczekiwany dokument ze Szkocji?
Transkrypt spisu więźniów Ardsmuir po bitwie pod Culloden.
Jeśli przewertuję go i przekażę gubernatorowi,
- to... - Znajdziesz w nim moje nazwisko.
Niechybnie.
Wszak w Szkocji jest wielu „Jamesów Fraserów”.
No tak.
Ale tylko jeden z Broch Tuarach.
Napisano tu, że Fitzgibbons nosi nazwisko „Fraser”.
Mój ojciec chrzestny.
Fitzgibbons to jego drugie imię.
Jakiż kłamliwy diabeł, nosząc maskę honoru, prawi
o sprawiedliwości i miłosierdziu?
Uwolniliście tych ludzi w Hillsborough.
Wszystko dla jego korzyści.
Myśl sobie o mnie, co chcesz,
ale Murtagh Fitzgibbons Fraser to dobry człowiek.
Bóg mi świadkiem, zrobię, co do mnie należy.
Wpierw sczeznę, niż daruję zdrajcy.
Nie jestem zdrajcą.
Oszukiwałem śmierć w służbie ambicji innych.
Me blizny są dowodem.
I robiłem to bez cienia skargi.
Ale nie będę patrzeć, gdy mój krewny jest ścigany jak zwierzę
za to, że chronił bezbronnych.
Tryon pośle was na stryczek.
Co byś zrobił na moim miejscu?
Nigdy nie złamałbym danego słowa
i przysięgi złożonej królowi i krajowi.
Proszę się poddać. Muszę pana aresztować.
Pierwszą i najważniejszą
przysięgę złożyłem mej rodzinie.
Musisz to zrozumieć. Jesteś dobrym człowiekiem.
Odebrałem życie w więzieniu,
a wy okazaliście łaskę w ich imieniu.
Miałem was za dobrego człowieka.
Więc który z nas?
Który ma słuszność?
- Knox... - Nie możemy mieć obaj.
Knox!
Wybacz... że nie dałem ci umrzeć jak żołnierzowi.
Milcz, bo zaduszę.
Pali się!
Dym w chacie!
Lekarza!
- Chodźmy. - Milordzie, to porucznik Knox.
Nie możemy mu już pomóc.
- Ostrożnie, Angielko. - Co się stało?
Znalazłem go w zaułku, szukał matki.
Nie mogłem go zostawić.
Żywił się owadami i dżdżownicami.
Od razu się polubiliśmy.
- Nieprawdaż, Adso? - „Adso”?
- To imię? - Jego.
Tak nazywał się kot mojej matki, jak byłem mały.
Ten wygląda identycznie.
Owady i dżdżownice.
Założę się, że zabiłbyś za miskę mleka.
Na to liczę.
Wytępi szkodniki w twojej praktyce.
Jeśli będą bardzo małe.
Urośnie.
Nigdy nie wiadomo, co nas czeka.
Nigdy.
Ostatnio sporo o tym myślałam.
Wybrałabyś się ze mną do Londynu?
- Mam egzaminy i... - Jak już zdasz.
Co ze szpitalem?
Poprosiłam o urlop.
Robisz sobie wolne?
Nie wierzę.
Czemu Londyn?
Ojciec chciał cię tam zabrać przed śmiercią.
Pojedziesz ze mną?
Musiałabym odwołać letnie zajęcia...
Proszę, Bree.
Zależy mi, żebyśmy spędziły czas razem.
Dziękuję za podarunek.
Mam sporo do opowiedzenia o Hillsborough.
Ale widzę, że coś cię trapi.
Pamiętasz, jak opowiadałam ci o moim dawnym pacjencie?
Grahamie Menziesie?
Tak.
Mówiłaś, że umarł z powodu rzadkiego schorzenia.
Tak było.
Wiesz, co w końcu uświadomiłam sobie po tylu latach?
Jak wiele mu zawdzięczam.
Jego śmierć głęboko mnie dotknęła.
Tak bardzo, że wzięłam urlop
i pojechałam do Londynu z Brianną.
I tam dowiedziałam się o odejściu wielebnego Wakefielda.
Gdybyśmy nie poszły na ten pogrzeb...
nigdy nie spotkałybyśmy Rogera...
ani nie znalazłybyśmy ciebie.
Witaj w domu, żołnierzu.
Bóg nieskończony. Bóg miłościwy.
Bóg wiekuisty.
Pewnego dnia stanę przed Bogiem
i poznam odpowiedzi na wszystkie pytania
o wszystko w tym wszechświecie.
A mam mnóstwo pytań.
Ale nie spytam o naturę czasu.
Przeżyłam to.
Napisy: Grzegorz Niksiński